«Το παράδοξο μονοπάτι προς τωήή μωήή»: ένας νατρεπτικός νηγός εσωτερικήή αεελευθθρσσης

Συχνά αναρωτιόμαστε ποιο είναι το αληθινό νόημα της ζωής. Συνηθζουμε, μάλιστα, να τοθετούμε την αναν μήήήήήήήή Σε κναν μελλοντικό και αόριστο χρόνο. Όταν βρούμε την ιδανική εργασία και τον καταπληκτικό σύντροφο, θα λυθούν όλες μας οι εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις και εμείς θα απολαύσουμε επιτέλους την καθημερινότητα που ονειρευόμαστε. Είναι πράγματι έτσι όμως; .

Το βιβλίο του Δημήτρη Φλαμούρη „Το παράδοξο μονοπάτι προς το νόημα της ζωής“ από τβιΣκος αναδεικνύΣκος αναδεικνύεται ναςεύύςς, ,ήήήήςςμμμμμήήήήήήςςςςςήήήήςήήήήήήήήήήήήήήήήήήήήήλλλληηηηηήήήήήλλληηηηη Μας εκπαιδεύει σε εκείνη την καλύτερη ζωή που αξίζουμε, συστήνοντάς μας από την αρχή το μόνο τζίνι που μπορούμε να εμπιστευτούμε: Tον εαυτό μας.

Ο ήρωας του βιβλίου -που είναι ο ίδιος ο συγγραφέας- σταδιοδρομεί σε μια πολυεθνική εταιρεία και, σύμφωνα με τα στερεοτυπικά κριτήρια της κοινωνίας, θεωρείται ήδη επιτυχημένος. «Γιατί όμως δε νιώθω γεμάτος;» αναρωτιέται στα γενέθλιά των 30 χρόνων του και πριν καλά καλά το αντιληφθεί ξεκινά ένα ιδιαίτερο ταξίδι στη σοφία του κόσμου, μια περιπλάνηση τόσο μαγική και βαθιά εξομολογητική που συμπαρασύρει καθέναν από εμάς στο συναρπαστικό ρυθμό της.

Εγκέφαλος: Μια πολύπλοκη μηχανή δημιουργίας νοήματος

Ποιος είναι λοιπόν ο κόσμος; Υπάρχει άραγε μια αντικειμενική και απόλυτη θεώρησή του; Στην πραγματικότητα ο εγκέφαλός μας συνιστά μια πολύπλοκη μηχανή δημιουργίας νοήματος, καθώς η αλήθεια που βιώνουμε είναι απόρροια του τρόπου που εκπαιδευτήκαμε να ερμηνεύουμε τα οπτικά σήματα. Συνεπώώ, Στη λωήήφφπππμμμ ήήήήήρππππμμμ,,, ρργγςςςς, ,λλ ργγγς τωωωλλλ γγγγς ωων ροωππ ώ εμμεεεεώώ μαα τωνθηκώνων συνθηκών ων συνθηκών. . Τα εμπόδια που ορθώνονται μπροστά μας υπάρχουν ή απλώς τρέμουμε την ταχύτητα που συνεπάγεται ένα πράσινο φανάρι;

Και αν ο εγκέφαλός με ισσυυναμεί με τηΣ σνσΣτική τραΣή ως ακρικήώ ερμηνεύονται τα συναισθήήματα; Είναι αυτά που νιώθουμε ή εκείνα που δημιουργούμε; Ας υποθέσουμε ότι ταλαιπωρούμαστε από μια κρίση πανικού. Τα χέραα μαδι ιδώνουν, τα πόδια μας τρή μα βε μεεε ηαββι μεει α ιι μεει να Σπάσει εει να σπάσει. Εείεαννοι τεεεαανοιμμμμλ ππ ννννν νννννννννννννννννννννννννννννννννννννν. Ν…………… .Ε…. .Ε… .Ε .εε…. .Εεεεεεε….. Η πραγματικότητα δεν μας καθησυχάζει, αφού στην ουσία το πώς νιώθουμε έρχεται σε πλήρη συνάρτηση με το τι νομίζουμε ότι σημαίνουν οι σωματικές μας ενοχλήσεις.

Όταν συνηθίζουμε να κατηγοριοποιούμε τις αισθήσεις μας μονάχα σε καλές η κακές, τότε πιθανότατα να ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην ευφορία και την απόγνωση. Τι θα γινόταν, όως, αν εοολλττζζζζμ το νλλττηημγτιι νν ζηγγγγ εεεζζζγγγγγι, ,εεεεεμμ & ι αύύ απ την απελπισία; Τότε ο εγκέφαλος μας θα εκπαιδευόταν στην κατασκευή νέων εννοιών ερμηνείας των σωματικών αισθήσεων, προσφέροντάς μας αποτελεσματικότερες οδηγίες για τη διαχείρισή τους.

Το άγχος ως πηγή δύναμης

. Όσο και αν τα εγχειρίδια αυτογνωσίας και οι γκουρού της εποχής επιμένουν να προτείνουν μαγικές λύσεις για την εξαφάνισή του, εκείνο θα εξακολουθεί να υφίσταται, αποτελώντας τη φυσική συνέπεια της ανάμειξής μας με καταστάσεις σημαντικές για εμάς.

Αφού λοιπορν μοιραία συμμοζ μμμμσσσ ,ζζ ζζζ,,,,, ,ζζζζοοομ ροοομμ πύ εχθρρρ, μας σαθιστώντας το πηγή Δύναμης; Όταν η κατάσταση φαντζζει αεειλητική, έχουμε άντα τη Δυντττοοοοο ταπκκκήοοοοο ση κκκήήήή σε αυτήν. Ένας συγγραφέας που βυθίζεται στο έργο του βιώνει τη θετική επίδραση του άγχους στον οργανισμό του, νιώθοντας ενθουσιασμό και ενεργοποίηση, αφού στην ουσία περισσότερο από το άγχος μας επηρεάζει ο τρόπος που το νοηματοδοτούμε.

Είναι όμοδδετεεώώώμμεεεηδεεει ώ εεεεε ,ζ εεββζζζζ ννν λλβζζζζ ύννν ττύύύ ύλλλλ ττο-αμφισβήτησης; Παλεύουμε διαρκώς μαζί τους, επιδιώκοντας να λάβουμε τον έλεγχο και ξεχνάμε το σημαντικότερο: Ο εγκέφαλος μας δεν στοχεύει στην ευτυχία αλλά στην επιβίωσή μας και, συνεπώς, τείνει να εστιάζει στον εντοπισμό των πιθανών απειλών, προκειμένου να μας προστατεύσει.

Είναι ανέφικτο να ανατρέψουμε τον τρόπο λειτουργίας του νου μας, εντούτοις αν σταματήσουμε να τρέφουμε με συναισθήματα τις αρνητικές σκέψεις τότε εκείνες θα πάψουν να μας φοβίζουν, σαν μια ταινία θρίλερ που παίζει στην κινηματογραφική αίθουσα δίχως να κερδίζει την προσοχή του κοινού. Εξάλλου, το 90% των φόβων μας αντιστοιχούν σε παρελθόντα απειλητικά μοντέλα και συνιστούν απόρροια των συναισθηματικών φίλτρων που υποσυνείδητα κατασκευάσαμε από την παιδική ακόμη ηλικία.

Δημιουργώντας το νόημα της ζωής μας

Ο Δημήτρης Φλαμούρης στο βιβλίο „Το Παράδοξο Μονοπάτι προς το νόημα της ζωής“ από τις Εκδόσεις Ιβίσκος μας ξεναγεί στο πολύχρωμο σύμπαν της αυτογνωσίας. Και εμείς στο τέλος της περιπλάνησης, δεν είμαστε πια οι ίδιοι. Ο συγγραφέας καταρρίπτει διαδεδομένες θεωρίες και στερεότυπα περπατώντας θαρραλέα συντροφιά μας έναν άλλον δρόμο, λιγότερο ταξιδεμένο αλλά ολοκληρωτικά μεταμορφωτικό. Έχουμε τελικά πράγματι ανάγκη από κάποια μαγική συνταγή αυτοπεποίθησης προκειμένου να κατακτήσουμε τους στόχους μας;

Καθώς εκπαιδευόμαστε στο αναπτυξιακό πλαίσιο της σκέψης αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε πως με την κατάλληλη υποστήριξη, στρατηγική και προσπάθεια μπορούμε να δημιουργήσουμε τον εαυτό που επιθυμούμε. Αν, για παράδειγμα, είμαστε πολύ ντροπαλοί για να μιλήσουμε σε εκείνον τον συνάδερφο από τη δουλειά που μας ενδιαφέρει, ίσως το μόνο που χρειαζόμαστε να είναι λίγη περισσότερη εξάσκηση. Στο τέλος της ημέρας, σημασία έχει το να αναλάβουμε την ευθύνη του πεπρωμένου μας, κατανοώντας πως η ελευθερία δεν ισοδυναμεί μόνο με τα χαρίσματά μας αλλά και με τη γνώση των περιορισμών μας.

Ο συγγραφέας, συνδυάζοντας τις τελευταίες έρευνες της νευροεπιστήμης, της νέας επιστήμης του άγχους και της επιστήμης της κινητοποίησης με την Ψυχολογία και την Υπαρξιακή Φιλοσοφία εξερευνά την ίδια του την αλήθεια της ανθρώπινης φύσης, καθιστώντας μας κοινωνούς μιας μεταμορφωτικής εμπειρίας. Και επιτέλους αντιλαμβανόμαστε πως το νόημα της ζωής δεν θα το ανακαλύψουμε αλλά θα το επινοήσουμε, με πυξίδα τις σημαντικές μας αξίες. Ένα βιβλίο εσωτερικής απελευθέρωσης για όσους τολμούν να αναθεωρήσουν την ιστορία τους, μια τρυφερή διαδρομή προς την αυτοσυμπόνοια και μια λυτρωτική υπενθύμιση πως ο κόσμος μας αλλάζει ακριβώς τη στιγμή που αποκτάμε επίγνωση του παραμορφωτικού φακού μέσα από τον οποίο τον αντικρίζουμε.


Source: Εναλλακτική Δράση by enallaktikidrasi.com.

*The article has been translated based on the content of Εναλλακτική Δράση by enallaktikidrasi.com. If there is any problem regarding the content, copyright, please leave a report below the article. We will try to process as quickly as possible to protect the rights of the author. Thank you very much!

*We just want readers to access information more quickly and easily with other multilingual content, instead of information only available in a certain language.

*We always respect the copyright of the content of the author and always include the original link of the source article.If the author disagrees, just leave the report below the article, the article will be edited or deleted at the request of the author. Thanks very much! Best regards!